Ik ben jarig!!

Opgegroeid in de jaren '90 en '00. Samson en Gert waren mijn jeugdidolen. Ik heb van alles wat meegekregen. 

25 jaar loop ik al rond op deze wereldbol, de jaren gingen niet zonder slag of stoot en toch ben ik blij dat ik deze leeftijd heb bereikt. 

Langzaam tikt de tijd naar de 30, maar gelukkig duurt dat nog eventjes. 

Als jullie dit lezen is mijn feest voor de familie bezig/al geweest. We gaan nog even door met feesten. 

Voornemens

Na een lange tijd niks meer getypt te hebben en problemen gehad te hebben met mijn laptop, heb ik een voornemen voor 2014.

Iedere week een nieuwe blogpost op mijn blog!

Eenzaam en Alleen

Eenzaam en alleen,

Toch zijn er mensen om je heen,
Je kunt nergens heen met je gevoel
Snap jij wat ik bedoel?

Eenzaam en alleen,
In gedachten verzonken
Wat houdt je nu nog op de been?
Je wilt ergens mee pronken
Maar wat kun je nu eenmaal?
Je hebt het gevoel dat je faalt
Niks wat je doet,
Gaat zoals het moet.

Eenzaam en alleen.

Schrijven

Van letters naar woorden
Van woorden naar zinnen
Van zinnen naar alinea's
Van alinea's naar pagina's
Van pagina's naar boeken

Zo is de levensloop van een letter naar een boek.

Dat is wat ik doe. Letters aan elkaar koppelen tot woorden, van woorden zinnen maken en van de zinnen alinea's.
Die alinea's vormen dan weer delen van mijn verhaal.
Zo houdt het me bezig.

Dan weer nalezen, opnieuw schrijven, karaktertrekken schetsen.
En weer opnieuw en opnieuw.

Mijn eerste boek komt eraan!

Spoken

Waarom blijf je spoken door mijn hoofd?
Waarom krijg ik geen rust van je?
Jij gaat zo 'gemakkelijk' door met je leven
Waarom mag ik dat niet?

Waarom huil ik me nog steeds iedere avond in slaap?
Waarom ga ik nog verder met waar ik mee bezig ben?
Waarom houd ik nog zo ontiegelijk veel van je?
Waarom waarom waarom?

Vragen waar ik vast geen antwoord op ga krijgen, niet nu, niet later.
Het enige wat ik weet,

Ik mis je

De woorden, door mij geschreven, raken me nog steeds.
Ze geven een heel persoonlijk beeld van wie ik ben.

Een half jaar later nog steeds zoekende. De pijn soms nog steeds voelbaar.
Raar hoe er in een jaar zo weinig en toch ook zoveel kan veranderen.
Inmiddels weet ik een beetje hoe ik ben. Toch nog steeds verder zoekende naar wie ik ben.
Gebroken door de tand des tijds, opgebouwd door gebeurtenissen.

Hetgeen wat ik nog steeds t liefst doe, is schrijven.
Misschien ligt daar dan mijn toekomst? We zullen t zien.

Een half jaar geleden schreef ik hier voor het laatst. Een tijd geleden. Nog vraag ik me af of ik hier mee door moet gaan.
Ik heb inspiratie genoeg. Alleen niet de ballen om er iets mee te doen.
Dagen en nachten springen woorden en zinnen door m'n hoofd. Passages van hoofdpersonen, teksten en gebeurtenissen. Toch blijft het bij dromen en fantaseren.
En af en toe updaten.