De woorden, door mij geschreven, raken me nog steeds.
Ze geven een heel persoonlijk beeld van wie ik ben.

Een half jaar later nog steeds zoekende. De pijn soms nog steeds voelbaar.
Raar hoe er in een jaar zo weinig en toch ook zoveel kan veranderen.
Inmiddels weet ik een beetje hoe ik ben. Toch nog steeds verder zoekende naar wie ik ben.
Gebroken door de tand des tijds, opgebouwd door gebeurtenissen.

Hetgeen wat ik nog steeds t liefst doe, is schrijven.
Misschien ligt daar dan mijn toekomst? We zullen t zien.

Een half jaar geleden schreef ik hier voor het laatst. Een tijd geleden. Nog vraag ik me af of ik hier mee door moet gaan.
Ik heb inspiratie genoeg. Alleen niet de ballen om er iets mee te doen.
Dagen en nachten springen woorden en zinnen door m'n hoofd. Passages van hoofdpersonen, teksten en gebeurtenissen. Toch blijft het bij dromen en fantaseren.
En af en toe updaten.