De woorden, door mij geschreven, raken me nog steeds.
Ze geven een heel persoonlijk beeld van wie ik ben.

Een half jaar later nog steeds zoekende. De pijn soms nog steeds voelbaar.
Raar hoe er in een jaar zo weinig en toch ook zoveel kan veranderen.
Inmiddels weet ik een beetje hoe ik ben. Toch nog steeds verder zoekende naar wie ik ben.
Gebroken door de tand des tijds, opgebouwd door gebeurtenissen.

Hetgeen wat ik nog steeds t liefst doe, is schrijven.
Misschien ligt daar dan mijn toekomst? We zullen t zien.