Mijn hart, als ik doe wat mijn hart mij ingeeft, word ik afgerekend.
Doe ik wat mijn verstand mij ingeeft, gaat het goed of ga ik dan tegen mijn gevoel in.
Doe ik wat mijn verstand mij ingeeft, gaat het goed of ga ik dan tegen mijn gevoel in.
Soms wilde ik, dat mijn hart kon nadenken. Nadenken over de gevolgen, de risico’s en alles wat erbij komt kijken. Helaas, pindakaas, mijn hart wilt niet nadenken, mijn hart wilt kloppen en leven.
Mijn verstand daarentegen denkt na. Over alles, de leuke dingen, niet-leuke dingen, verwachtingen en gevolgen. Mijn verstand kent geen gevoel. Nee, mijn verstand is heel rationeel. Mijn verstand denkt na over de logica van het leven.
Samenwerking? Die twee, als het zou kunnen? Voor nu, nog niet. Verstand drijft zijn zin door en hart voelt zich niet begrepen. Hart trekt zich terug en ik ga voor het verstand of hart drijft zijn zin door en verstand is boos. Verstand luistert niet meer en ik ga voor het hart.
1 ding weet ik wel: Ze geloven allebei in het leven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten