Het is alweer bijna een half jaar geleden.
Een half jaar voorbij.
Zonder jou, zonder opa en oma.
Zonder de telefoontjes.
Ze zeggen dat het slijt, dat het makkelijker wordt.
Je went eraan.
Het feit dat je niet meer zomaar op bezoek kan komen.
Het feit dat het gewoonweg niet meer gaat.
Onverwachts was je weg. Voor jou was het goed.
Zo is het een klein, ietsiepietsie beetje, goed voor mij.
Pijn doet het nog wel.
Iedere gedachte aan jou.
Herinneringen vergeet je nooit, en opa, ik zal ze niet meer vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten